Wie omhoogkijkt, ziet geen grenzen

 Speech door Marc Van Buul op de voorstelling van het boek, dd. 24/11/06.

Mijnheer de Minister, Geachte Schepenen, beste thuishelpers, collega’s en genodigden,  Van harte welkom op dit wel zéér speciale evenement. Het gebeurt niet elke dag dat een bedrijf een boek boven de doopvont houdt, laat staan een boek over levensverhalen van zijn medewerkers. 

Dit boek onderneemt een tocht door het leven van mensen. Ouderen en jongeren, autochtonen en allochtonen. Ze hebben één ding met elkaar gemeen: ze werken als thuishelper of als strijker met dienstencheques.  In juni 2004 werd in deze Stad Dienstenthuis opgericht een initiatief van de E-SO nv in samenwerking met PWA Antwerpen en DKB, startcentrum voor sociale economie.  

Vandaag stellen we ruim 325 thuishelpers tewerk , waaronder 27 strijksters , die samen méér dan 8.100 uren per week presteren met een gemiddeld uurrooster van 26 uren per week. Om dit alles in goede banen te leiden hebben we 25 FT kadermedewerkers in dienst.  Inmiddels openden we 3 kantoren, twee strijkateliers en één centrale hoofdzetel. And you ain’t seen nothing yet….. 

Ons bedrijf bruist van dynamiek en voor volgend jaar staat er nog héél wat op het programma. Zo hebben we onszelf onder meer de doelstelling opgelegd om einde 2007 méér dan 500 mensen tewerk te stellen. Het is de intentie van het directiecomité om Dienstenthuis uit te laten groeien tot een toonaangevend voorbeeldbedrijf op het vlak van maatschappelijk verantwoord ondernemen, in de eerste plaats binnen de sector van de dienstencheques, maar ook als voorbeeld voor alle bedrijven.   En dit brengt ons regelrecht terug op ons boek. 

Dit boek kreeg vorm tijdens een ontmoeting met een bevriende klant. Hij vertelde dat hij en zijn huisgenoten erg tevreden waren over hun thuishulp. Deze dame, afkomstig uit het voormalige Oostblok, werkte er 4 uren per week als thuishulp. We kregen te horen dat de dame niet alleen van aanpakken wist, maar ook boeiende verhalen over haar leven kon vertellen. Voor ons was dat een nieuw gegeven. We hadden er nooit bij stilgestaan dat onze werknemers vaak al een heel leven achter zich hebben, alvorens ze bij ons terechtkomen. Deze anekdote bleef lang door onze hoofden spoken. We waren benieuwd naar wat onze werknemers te vertellen hadden. Met ons directiecomité wilden we hen een forum aanbieden, een plek waar ze met hun levensverhalen terechtkonden. Waarom zou die plek geen boek kunnen zijn? Een boek met portretten van mensen die door het systeem van dienstencheques hun kansen op een beter leven hadden zien stijgen. Het zou meteen de dienstencheque en de thuishelpers in een positief daglicht stellen. We zouden er bovendien mee kunnen aantonen wat we dagelijks op de werkvloer zie: tevreden werknemers, omdat ze eindelijk in vaste dienst kunnen werken tegen een faire verloning.    

Met dit boek willen we trouwens ook de overheid een hart onder de riem steken. Want de geportretteerden gaan er stuk voor stuk prat op dat ze zonder dit werk geen goed oog op hun toekomst hadden. De overheid creëerde met de dienstencheque een meerwaarde voor de gehele maatschappij, en specifiek voor de thuishulp en de gebruiker. De meerwaarde voor de maatschappij bestaat er enerzijds in dat een deel van het zwartwerk, vooral dan binnen de sector van de poetshulp, werd teruggedrongen. Daarenboven kan een niet onbelangrijk aantal werkzoekenden en niet-beroepsactieven met de dienstencheque opnieuw ingeschakeld worden in het arbeidscircuit. Daar vaart de maatschappij als geheel zeker wel bij. Maar ook de thuishelpers ervaren een meerwaarde. Ze hebben eindelijk een duurzame job gevonden met een volwaardig statuut. Ze zijn verzekerd tegen ongevallen en bij ziekte ontvangen ze een uitkering, ze bouwen pensioen op, hebben recht op jaarlijks verlof en een eindejaarspremie. De klant daarenboven heeft ook baat bij het stelsel van de dienstencheques. Deze kan een hele reeks huishoudelijke taken op een legale wijze en op een administratief eenvoudige manier tegen een redelijke prijs uitbesteden aan een thuishulp via een erkende onderneming. De impact die dit alles heeft op het welzijn van individuen en de gemeenschap waarin ze leven is van onschatbare waarde. Beeld je eens in wat het scheelt aan zelfvertrouwen voor een werkloze die werknemer wordt. Vermenigvuldig dit met de dertigduizend banen die totnogtoe gecreëerd werden en je kan niet anders dan besluiten dat het welzijnsbevinden van een hele gemeenschap een opsteker krijgt. Als ondernemer ten slotte kan ik rustig stellen dat de economische meerwaarde eveneens niemand onbetuigd kan laten. Alhoewel daar de laatste weken wel enig twijfel in de ondernemersharten geslopen is.conomische meerwaarde eveneens niemand onbetuigd kan laten. Alhoewel daar de laatste weken wel enig twijfel in de ondernemersharten geslopen is. Ik hoop dat onze Minister van Werk mij niet kwalijk neemt dat ik na zoveel lofbetuigingen hier toch ook enig kritisch geluid laat horen. Recent besliste de regering om de waarde van een DC van 21€ naar 20€ te laten dalen. We hopen dat de regering met deze maatregel het kind niet met het badwater weggooit. 

Want Mijnheer de Minister wat doet een ondernemer die een nieuwe activiteit is opgestart en die ziet dat dit goed gaat….. hij investeert dubbel om de zaken nog beter te laten lopen. Wat doet onze regering met het verminderen van de waarde van de dienstencheques….. ze gaat op de rem staan..Spijtig, want zo zaait men onrust en schept men onzekerheid in een sector die nog zoveel groeikansen heeft!!! We bereiken nu bijna 400.000 gebruikers van de meer dan 4 mio gezinnen in België. We stellen nu 30.000 mensen tewerk. Dit aantal kan nog gemakkelijk verviervoudigen.  De regering moet elke kans om meer tewerkstelling te realiseren met beide handen aannemen. Maar dan moet men ook durven investeren en niet alleen in een opleidingsfonds. Daarom getuigt deze maatregel van weinig politieke moed, zeker wanneer men weet dat er voldoende marge is om het fiscale voordeel voor de klant te verminderen of zelfs volledig op te heffen. 

Het is dan ook zéér spijtig dat de regering de dienstencheque té duur vindt en zich daarvoor baseert op een zéér onvolledig rapport over de terugverdieneffecten. We kunnen zéér gemakkelijk verschillende terugverdieneffecten opnoemen die nog nooit berekend werden. Het is dan maar de vraag of de genomen beslissing de correcte is en niet een omgekeerd effect gaat teweeg brengen.  Vergeef ons, Mijnheer de Minister, deze kritische noot, maar wees gerust, we blijven niet bij de pakken zitten. En ik heb zopas vernomen dat u dat blijkbaar ook niet gedaan hebt. 

Ondanks deze belangrijke minderopbrengsten in 2007 blijven wij door onze inzet, werkkracht en ambitie aantonen dat het systeem van de dienstencheques méér dan een reden van bestaan heeft. Tot slot van mijn inleiding nog even over het boek : ik wil uitdrukkelijk mijn persoonlijke dank en waardering uitspreken voor onze thuishelpers en strijkers die zo dapper waren om hun levensverhaal te vertellen. Zij hebben meegeholpen om de doelstelling van dit boek te realiseren. Met dit boek hopen we heimelijk de heersende verzuring tussen de verschillende gemeenschappen tegen te gaan. We zijn er heilig van overtuigd dat onbekend vaak onbemind is. Door deze levensverhalen te boek te stellen, willen we de deur van de wereld op een kier zetten. We willen u als lezer vragen om een beetje begrip, bewondering en respect voor uw medemens. Want dat is toch wat ieder mens nastreeft: erkenning en respect.  

Daarom zal Dienstenthuis dit boek als eindejaarsgeschenk aan al haar klanten geven: opdat ze hun thuishulp beter zouden leren kennen en er wederzijds respect kan groeien.  Daarom zal Dienstenthuis dit boek ook cadeau doen aan al haar thuishelpers, opdat ze zouden weten dat ze niet alleen staan met hun verhaal, dat ze uit de verhalen van hun collega’s moed kunnen putten om verder hun leven uit te bouwen. 

Daarom biedt DT aan u geachte genodigden dit boek vandaag te koop aan , onze Algemeen Directeur Nadine Bellemans zal er u straks alles over vertellen..   “Wie omhoogkijkt, ziet geen grenzen” verwijst naar een Japans gezegde. Het is een oproep aan iedereen om omhoog te blijven kijken en het hoofd niet te laten zakken. Ga de toekomst tegemoet, waardig en vol vertrouwen, met hoop en optimisme. Overstijg jezelf, wars van alle grenzen of beperkingen. 

Ik dank u. En nu beste mensen geef ik graag het woord aan onze Federaal Minister Van Werk en Informatisering Peter Van Velthoven . 

Mijnheer de Minister , namens alle medewerkers van Dienstenthuis bied ik u graag een exemplaar van ons boek aan, van harte bedankt en we houden ons graag ter beschikking om verder mee te blijven trekken aan de kar van de dienstencheques.   

  Beste mensen, Een prachtig idee hebben is één ding, maar het idee uitvoeren en gestalte geven is iets anders. Als je wilt dat je idee zo perfect mogelijk wordt uitgevoerd dan is het belangrijk dat je daar andere mensen voor warm krijgt. 

Wij zijn er in gelukt om 3 mensen “warm” te krijgen voor dit idee en daar zijn we hen bijzonder dankbaar voor: Medebezieler, gemotiveerd van het eerste uur, de dame die héél haar netwerk mee inschakelt om dit project tot een succes te maken, de enige onvervalste Lut Raymaeckers van Uitgeverij Van Halewyck.  

Kunstenaar in hart en nieren, fotograaf met een groot hart, specialist in het op foto brengen van gevoelens, Free Lance Fotograaf Jo Voets. Vandaag verontschuldigd wegens een fotoreportage in Zuid Afrika. Ik nodig u van harte uit om straks zijn prachtige foto’s die hier vandaag in de Bib hangen te komen bewonderen. Tenslotte onze onmisbare schakel in het geheel, de moederkloek die het idee perfect heeft uitgebroed, een gedreven bijzonder loyale interviewster, de dame zonder wie wij nauwelijks een fatsoenlijke scheurkalender hadden kunnen uitgeven, Freelance journaliste en redactrice Erika Claessens.  

Graag een hartelijk applaus voor deze drie mensen. Ik geef nu graag het woord aan Erika die ons één van de 22 verhalen gaat voorlezen. 

Beste mensen, van harte bedankt voor uw belangstelling en ondersteuning, uw talrijke aanwezigheid is voor ons een belangrijke motivatie om de ingeslagen weg verder te zetten. Ik dank u voor uw komst en nodig u graag uit op de receptie die ook muzikaal zal omlijst worden door gitarist Fernando Gonzales. 

Tot een volgend keer. Marc Van Buul