Wie omhoogkijkt, ziet geen grenzen

Vandaag is iedereen thuis want iedereen ziek. Behalve Zinou, die heeft enkel een scheurtje aan zijn teennagel want gestoten bij het zwemmen aan de zwembadrand. Pie Peu Pie Peu. De ziekenwagen komt eraan, de verbanddoos wordt bovengehaald, de pleisters en zalfjes halen de bovenhand. Oef, die is van een gewisse dood gered. Isore heeft nog hoofdpijn en hoest haar longen uit haar lijf. Younes drinkt dafalgan met de liter en ziet lijkbleek en ik raak niet uit mijn bed. Tegen de middag gaat het al heel wat beter met de clan. Ik open mijn mailbox en kijk tegen een resem verrassingen aan, of zijn het verassingen? De audio-installatie is ongekend terrein voor de zaaluitbater van de bib en hij stuurt me door naar de techneut van de bib. Deze stuurt me terug naar de zaaluitbater. Ondertussen gaat Koen op zoek naar een nieuwe locatie. Het wordt de bovenverdieping van de bib. En hoe zit het met de foto’s van de fotograaf voor de expo? Niemand heeft nieuws van onze brave man, en die zit in Bloemfontein, Zuid-Afrika. De Minister vraagt of hij zelf de bedankjes aan de geportretteerden mag overhandigen. Lijkt me geen slecht idee. Zullen deze mensen zeker leuk vinden. Hij wil ook een stukje tekst van me gebruiken in zijn speech. Als het maar niet een stukje uit een verhaal is dat ik ga voorlezen. Of hij maait me het gras van onder de voeten. En ik wil ook nog eeuwige roem dus ik wil voorlezen! Tegen vijf uur vanmiddag komt de oplossing in de vorm van een telefoontje met Marleen De Donder, hoofd van de bib en vriendin van me. We krijgen de benedenverdieping van de bib en de trap zal fungeren als podium. De foto’s van de Jo komen aan de muur langs de trap. Nu nog op zoek naar een audio-installatie want die moet gehuurd als we niet in het auditorium zullen verpozen. Vanavond worstel ik me nog door een stapel persmails en stel ik een perstekst op punt voor de persmensen die nog niet gereageerd hebben op de kreten van onze Tante Lut, persverantwoordelijk van de uitgeverij, die zich overigens uitstekend van haar taak kwijt. Er komt iets in De Morgen, De Standaard, Libelle, op RVT en tsjing boem retteketet: in Dag Allemaal!!!!!!! Aha! de Jo is net wakker geworden in Bloemfontein en stuurt de gegevens van de encadreur uit Brussel op. Dus we hebben op de valreep dan toch nog de foto’s. Eind goed, al goed zoals in alle sprookjes. Ben benieuwd wat morgen zal brengen. Wordt vervolgd.