onverwacht succes
Erika
Dinsdag, 21 november 2006. Ik slaap een gat in de dag en voel me nog steeds tot niets in staat. Marc Van Buul mailt me dat hij ook in de lappenmand ligt. Als het zo doorgaat kunnen we beter een nieuw griepvaccin voorstellen dan een boek. Koen, medewerker van Dienstenthuis, mailt me een lijst met de namen van de genodigden voor vrijdag. Lichte paniek. Er zijn al 255 ingeschrevenen en er kunnen maar 200 mensen in het auditorium van de Permeke-bibliotheek. Wat nu gedaan? Dat noemen ze een onverwacht succes. ’s Avonds bel ik nog eens alle geportretteerden op met de vraag of ze aanwezig zullen zijn op vrijdag. De helft zegt van ja, de andere helft vraagt zich af of dat nodig is. De ene is ziek, de andere bezig met een verhuis en de volgende snapt niet waar het over gaat en waarom ze er dan wel moet zijn. “Je moet er zijn omdat je in het boek voorkomt en omdat je een kadootje gaat krijgen. De Minister komt ook.” Wanneer deze laatste woorden uit mijn mond rollen, bedenk ik plots dat dit wel eens een reden kan zijn om niet te komen. “Da kan toch ni, de Minister! Voor mij? Allez, das toch ni waar!” Ken uw Pappenheimers!
Posted in boek |