eene verwarde zaak
Erika
Ik had hen een gesigneerd exemplaar beloofd. De avond van de boekvoorstelling. Vanavond heb ik er eindelijk tijd voor vrijgemaakt. Ik bezocht Rik en Hilde. Mijn favoriete oom en tante uit mijn kinderjaren. Oom Rik is daarenboven mijn ’peter’. Wat niet wegneemt dat het duo jarenlang van mijn bezoek verstoken bleef. Hoe gaat dat? Je groeit op en je meent dat je alle ‘cool’ verliest wanneer je je onledig houdt met familiegerelateerde zaken. Of toch iets van die aard. Je stopt je jeugdherinneringen in een koffer onder je bed en trekt ze er vervolgens nooit meer onderuit. Maar dat was toen. Ik wil in de toekomst meer aandacht aan details schenken. Wie ben ik, en - meer nog - waar kom ik vandaan? Te vondeling ben ik alvast nooit gelegd, dat staat als een paal boven water. Tante Hilde lichtte vanavond een stuk van de sluier op. Zij is een ‘Hermans’. Haar vader, de Fonne, was een broer van de ‘moemoe’, de moeder van mijn vader. Bompa Hermans, de grootvader van mijn vader, en dus mijn overgrootvader, had -uiteraard - een vader. Ook een ‘Hermans’. En die man, mijn over-over-grootvader dus, zou de ghostwriter van Hendrik Conscience zijn geweest. Ghostdichter eigenlijk. Want Conscience kon schrijven maar, naar het schijnt, niet dichten. Daar huurde hij een verborgen talent voor in. Den Hermans. Mijn over-over-grootvader. Spannend, neen? Ik heb het verhaal wel eens eerder gehoord, van mijn moeder. Wist niet goed wat ervan te denken. ” ‘t Moet zijn dat het genetisch bepaald is”, zei mijn tante nog. Zelf schrijft ze zonder aarzelen prentbriefkaarten vol en haar broer knutselde ook wat graag met taal. Bovendien had hij een talenknobbel. “En Tante Clémence, die kon ook goed met taal overweg.” Tante Clémence, dat was - als ik het goed begrepen heb - de zuster van de moemoe. Enfin, ‘t is ‘eene verwarde zaak’, om het maar eens met de titel van een boek van Conscience te zeggen. Laat ik het internet maar eens raadplegen, misschien vind ik daar nog wat uitleg over de Fonne, de moemoe, of de ghostdichter Hermans. Je weet nooit. Tinternet staat voor niks, den tijd van tegenwoordig.
Posted in boek |

February 25th, 2007 at 10:27 pm
Eertje,
Allez, vooruit, een cadeauke voor ons Eertje, the one and only.Bo
February 26th, 2007 at 9:22 am
Dankskes bo-terhammeke, voor het schoone mp drieke! ik draai het al het hele weekend grijs, Younes was maar verdeeld enthousiast, hij zei dat ik niet kon zingen overigens. Tiens, zeg ik, dat zei mijn collega Bo ook al.
Younes is natuurlijk zelf een begenadigd zanger, getuige hiervan zijn nieuwe myspace-pagina waarop hij de liefde bezingt en zijn vriendinneke ‘moppie’ noemt. Die jeugd van tegenwoordig! Geeft mij dan maar den tijd van de sponzen broekskes!
May 8th, 2007 at 12:11 pm
Erika,
Wat dat schrijven van de Hermans’en betreft kan ik u niet veel vertellen. Mijn voorouders zijn afkomstig van Betekom à Aarschot à Herenthout à Boom à Terhagen. Mijn vader vertelde me dat we ergens nauw betrokken waren met de vlaamse schrijvers. Ergens moeten we familie zijn van Piet Van Aken.
Mijn vader vertelde mij tevens dat hij als jongeman eens een weekend heeft doorgebracht bij Stein Streuvels (Frank Lateur een neef van Guido Gezelle) op het Lijsternest te Ingooigem.
Nu lees ik dat er een Hermans, Ghostwriter van Hendrik Conscience zou zijn geweest. De puzzelstukjes vallen stilaan in elkaar.
Ik ben een verslaafd lezer en informaticus. Geschiedenis is mijn ding. Literatuur is mijn ding. Mijn vader kon vertellen als de beste. Hij was vertaler aan de regie der luchtwegen en had tevens een enorme fantasie. Hij zong veel, kende massa’s gedichten van buiten. Gebruikte voortdurend gezegden en spreekwoorden. Zijn lijfspreuk was “Alles wreekt zich”. Hiermee wou hij zeggen: “Wanneer iemand u nadeel bezorgt of iets misdoet ! Reageer niet, de straf volgt vanzelf, de toekomst zal het uitwijzen !” Wat betreft mijzelf en mijn gezin kan ik u zeggen dat we elke dag ervaren dat het waar is wat hij zei. “Alles wreekt zich !”
Je vind mijn stamboom op :
http://webict.sodiwe.be/hhinfo/Stamboom_Hermans/ en ook op http://gw0.geneanet.org/index.php3?b=123hermanh
Ik ben nog volop bezig met het verder uitwerken van die moeilijke opdracht. (Pas begonnen vorig jaar in Juni 2006)
Er zijn veel takken. De tak Hermans is een van de moeilijkste omdat ik dat via het rijksarchief moet aanpakken.
Wanneer ik voor jou iets moet uitzoeken dan doe ik dat graag ! Wel heb ik namen, voornamen en geboortedata (of periodes) en plaats (soms zijn woonplaatsen voldoende).
H. Hermans
May 8th, 2007 at 12:18 pm
Erika, Nog even iets waarde vols ! Hermans à Toon Hermans, Margriet Hermans (dit zijn ook woorden goochelaars) en wat Margriet betreft, haar volle lach heb ik ook en qua volume doe ik niet onder ! Mijn grootvader had trekken van Toon Hermans (hij trok erop).
Iedereen wil wel eens wat schrijven. Een levensverhaal een herinnering, een gedicht, een gebed of gewoon een briefje aan zichzelf of een ander…
Mijn moeder heeft me zo’n 50 dagboeken nagelaten, met teksten, foto’s, gebedjes, gedichtjes, herinneringen enz.
Men zegt toch : “Wie schrijft die blijft!” en dat ze gebleven is dat kan ik je wel zeggen want wij denken nog iedere dag aan haar, zowel de goede als de slechte momenten.
Voor mij is schrijven gelijk aan blijven !!!!
Groetjes, Herman