Comments for Wie omhoogkijkt, ziet geen grenzen http://www.dienstenthuis.be/blog 22 heilzame recepten tegen verzuring Thu, 09 Sep 2010 04:45:35 +0000 http://wordpress.org/?v=2.0.5 Comment on Reacties op het boek by riet verhelst http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=14#comment-20320 Fri, 05 Jun 2009 14:00:23 +0000 http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=14#comment-20320 Aanvullend op bovenstaande wens ik er nog aan toe te voegen dat het boek ook een bijzondere uitstraling bezit door de prachtige lay-out. Echt betoverend en aangenaam om erin te bladeren en te genieten van de kleurpracht. Lieve groet, Riet Verhelst Aanvullend op bovenstaande wens ik er nog aan toe te voegen dat het boek ook een bijzondere uitstraling bezit door de prachtige lay-out. Echt betoverend en aangenaam om erin te bladeren en te genieten van de kleurpracht.
Lieve groet,
Riet Verhelst

]]> Comment on Reacties op het boek by Riet Verhelst http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=14#comment-20313 Thu, 04 Jun 2009 10:28:29 +0000 http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=14#comment-20313 Ik wou je feliciteren met je prachtige boek. Uiteindelijk heb ik nu wat tijd gevonden om er in te lezen. Hoe aangrijpend zijn al die verhalen en hoe mooi heb jij dit allemaal verwoord. Riet Verhelst Ik wou je feliciteren met je prachtige boek. Uiteindelijk heb ik nu wat tijd gevonden om er in te lezen.
Hoe aangrijpend zijn al die verhalen en hoe mooi heb jij dit allemaal verwoord.
Riet Verhelst

]]> Comment on Reacties op het boek by Guy Schurmans http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=14#comment-19413 Tue, 21 Apr 2009 20:16:11 +0000 http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=14#comment-19413 Hey Erika, Heb, zoals beloofd, je boek gelezen. Schrijnend, onrustwekkend, ongeloof, een paar woorden die in me opborrelen wanneer ik het boek lees. Niet alleen een bundeling van 22 "hoopgevende" verhalen, doorvlochten met een 23ste waar we de auteur zelf beter leren kennen. Een duidelijke aanwijzing dat we met zijn allen verkeerd bezig zijn. We houden ons ledig met oordelen maar vooral veroordelen. Er schort aan iedereen wel iets. Misschien zouden we in de eerste plaats eens naar onszelf moeten kijken. Ik ben bedroefd en beschaamd tegenover ieder personnage uit het boek. Mensen van hier maar ook en vooral mensen van "daar". Die mensen komen naar hier, vol hoop op een beter leven, en wat krijgen ze? Een in zichzelf gekeerde maatschappij waar materialisme belangrijker is dan mensenlevens. Laten we toch niet uit het oog verliezen dat niemand have en thuis (eventueel echtgeno(o)t(e) en/of kinderen) achterlaat voor zijn plezier. De meeste van die mensen hebben al zoveel meegemaakt en komen dan tot de vaststelling dat het hier geen haar beter is, integendeel. Waar zijn we in godsnaam mee bezig? In alle geval niet met de problemen van anderen, zoveel is duidelijk. Ik hoop dat je boek in alle uithoeken van het land gelezen zal worden zodat we met zijn allen tot inkeer kunnen komen. Tot slot wil ik jou bedanken, voor zoveel overgave om het boek te schrijven, om onze ogen te openen. En nee, dankwoorden zijn helemaal niet saai. Ik wil jou bedanken voor het mooie boek. GS Hey Erika,

Heb, zoals beloofd, je boek gelezen.

Schrijnend, onrustwekkend, ongeloof,
een paar woorden die in me opborrelen wanneer ik het boek lees.
Niet alleen een bundeling van 22 “hoopgevende” verhalen, doorvlochten met
een
23ste waar we de auteur zelf beter leren kennen.
Een duidelijke aanwijzing dat we met zijn allen verkeerd bezig zijn.
We houden ons ledig met oordelen maar vooral veroordelen.
Er schort aan iedereen wel iets.
Misschien zouden we in de eerste plaats eens naar onszelf moeten kijken.
Ik ben bedroefd en beschaamd tegenover ieder personnage uit het boek.
Mensen van hier maar ook en vooral mensen van “daar”.
Die mensen komen naar hier, vol hoop op een beter leven, en wat krijgen ze?
Een in zichzelf gekeerde maatschappij waar materialisme belangrijker is dan
mensenlevens.
Laten we toch niet uit het oog verliezen dat niemand have en thuis
(eventueel echtgeno(o)t(e) en/of kinderen) achterlaat
voor zijn plezier.
De meeste van die mensen hebben al zoveel meegemaakt en komen dan tot
de vaststelling dat het hier geen haar beter is, integendeel.
Waar zijn we in godsnaam mee bezig?
In alle geval niet met de problemen van anderen, zoveel is duidelijk.
Ik hoop dat je boek in alle uithoeken van het land gelezen zal worden zodat
we met zijn allen tot
inkeer kunnen komen.
Tot slot wil ik jou bedanken, voor zoveel overgave om het boek te
schrijven,
om onze ogen te openen.
En nee, dankwoorden zijn helemaal niet saai.
Ik wil jou bedanken voor het mooie boek.

GS

]]> Comment on Reacties op het boek by Anonymous http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=14#comment-15161 Wed, 28 Jan 2009 08:26:11 +0000 http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=14#comment-15161 ]]> Comment on Reacties op het boek by Ria Van Hove http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=14#comment-12094 Sat, 22 Nov 2008 10:32:08 +0000 http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=14#comment-12094 Dag lieve Erika, Het is een hele tijd geleden dat we elkaar ontmoet hebben.Maar we zijn je zeker niet vergeten!Een jaar geleden ontving ik van mijn zus Vera jouw boek "wie omhoog kijkt,ziet geen grenzen" voor mijn verjaardag.Ik heb hem in één ruk uitgelezen en dan moet je weten dat ik géén boekenwurm ben.Ik kon gewoon niet stoppen.. een boek met veel verdrietjes maar ook hoop en doorzetting. Als ik zo iets lees dan kun je eigen verdriet vlug vergeten.Want deze verhalen zijn zeer zwaar maar ook oprecht.Ik kan me er aan optrekken in moeilijke momenten. Nu een jaar geleden herlees ik hem opnieuw en schenk ik er ook één aan mijn vriendin.NJe moet het gelezn hebben! Ik bewonder je echt dat je dit kon...het moet heel veel tijd in beslag genomen hebben en vooral veel geduld.Proficiat ! Ik wacht op jouw volgend boek en lees hem zeker... Veel schrijfgenot...en van mij mag je nog veel in je pen kruipen... Erika,een dikke duim speciaal voor jou en je gezin dat je steunde! Dag lieve Erika,

Het is een hele tijd geleden dat we elkaar ontmoet hebben.Maar we zijn je zeker niet vergeten!Een jaar geleden ontving ik van mijn zus Vera jouw boek “wie omhoog kijkt,ziet geen grenzen” voor mijn verjaardag.Ik heb hem in één ruk uitgelezen en dan moet je weten dat ik géén boekenwurm ben.Ik kon gewoon niet stoppen..
een boek met veel verdrietjes maar ook hoop en doorzetting.
Als ik zo iets lees dan kun je eigen verdriet vlug vergeten.Want deze verhalen zijn zeer zwaar maar ook oprecht.Ik kan me er aan optrekken in moeilijke momenten.
Nu een jaar geleden herlees ik hem opnieuw en schenk ik er ook één aan mijn vriendin.NJe moet het gelezn hebben!
Ik bewonder je echt dat je dit kon…het moet heel veel tijd in beslag genomen hebben en vooral veel geduld.Proficiat !
Ik wacht op jouw volgend boek en lees hem zeker…
Veel schrijfgenot…en van mij mag je nog veel in je pen kruipen…
Erika,een dikke duim speciaal voor jou en je gezin dat je steunde!

]]> Comment on zelden was ik zo ontroerd by Hélène Van Herck http://www.dienstenthuis.be/blog/?p=72#comment-11478 Wed, 05 Nov 2008 13:27:13 +0000 http://www.dienstenthuis.be/blog/?p=72#comment-11478 Dag Erika, Ik ben op zoek naar vrouwen met een hazelip voor een mooie, integere reportage in NINA. Kan je mij even contacteren via mail? Bedankt en groetjes, Hélène helenevanheck@skynet.be Dag Erika,
Ik ben op zoek naar vrouwen met een hazelip voor een mooie, integere reportage in NINA.
Kan je mij even contacteren via mail?
Bedankt en groetjes,
Hélène
helenevanheck@skynet.be

]]> Comment on Erika Claessens by go bananas | snowBLOGe http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=18#comment-8099 Mon, 11 Aug 2008 21:37:38 +0000 http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=18#comment-8099 [...] How bananas can you go? Kevin ‘The Banana Man’ Allen vindt dat je daar behoorlijk ver in mag gaan, tenminste als het voor de goede zaak is. Kevin is een Engelander [no comment] die op televisie een documentaire over AIDS-wezen in Zululand, Zuid-Afrika, zag en als de wiedeweerga zijn spaarvarkentje in stukken sloeg om de zuurverdiende centjes naar de Zuluutjes te katapulteren. Ter plaatse kocht hij bij lokaaltjes [geweldige term, gestolen van Raoul De Jongh, maar daarover straks meer] emmers vol fruit om uit te delen aan de zwarte weesjes. Zo kreeg hij als de wederwiega [is een wiedeweerga met terugwerkende kracht] de bijnaam ‘Banana Man’. Nu vind ik persoonlijk dat mijnheer Banaan eerder iets weg heeft van Sam Goris dan van een bananenman, maar daar is op zich niets op tegen. Toch blijft het voor mij een verhaaltje met een happy end waar een Febreze-geurtje aan hangt: eens thuis nam hij er een tweede job bij om opnieuw geld te verzamelen om zoveel mogelijk kinderen te helpen. Vervolgens startte hij een charity project om structurele hulp ter plaatse te bieden. Is dat erg? Dat valt te bezien. Ik hoorde voor het eerst van dit Kuifje in Zululand via Bert Verdonck en zijn vrouw, Tonia Opdebeeck. Zij besloten Kevin een beetje met zijn fruitcocktail te helpen. Op 8 en 9 augustus ll. namen ze  deel aan de Dodentocht om geld in te zamelen. Ze haalden zich niet alleen de finish, maar ook een heleboel blaren op de hals, maar dat stoorde het koppel geenszins. [Bert zit overigens nooit om een leuk idee verlegen, getuige hiervan Berts’ deelname aan de Verbal Jam 5.] Bert en Tonia verzamelden zomaar eventjes 4000 euro het voorbije weekend en als je weet dat Kevin slechts 0,07 € nodig heeft om een kind voor 1 dag te voeden, dan kan hij daar in de nabije toekomst al heel wat hongerige maagjes mee voeden. Om het fruit te ontvangen, is het kindje verplicht op school aanwezig te zijn, dus dat geeft twee tseetseevliegen in één klap. En een kind dat schoolloopt, leert over AIDS en loopt hopelijk minder kans op besmetting door volwassenen met AIDS. [Dat is een derde klap, een malariemug in dit geval.] Ik heb gestort voor de hele [fruit-]handel, maar ik sta altijd wat sceptisch tegenover deze initiatieven. Niet alleen heb ik thuis al enkele zwartjes te voeden [knipoog], ik vraag me altijd af of het geld goed terechtkomt en of het überhaupt terechtkomt waar het zou moeten terechtkomen, zeker als de financiële steun bij middel van de digitale snelweg gaat. Daarom hou ik zo van het werkje ‘Stinknegers‘ van Raoul De Jong. ‘Wraoul’ zoals de Amerikanen hem plegen te noemen, is een Nederlandse halfcast met mogelijks een Surinaamse vader, die op twintigjarige leeftijd naar Afrika trekt om uit te zoeken of ontwikkelingswerk naar Europees kolonialisme ruikt of eerder iets weg heeft van dweilen met de kraan open. De Jong heeft een licht neurotische maar grappige schrijfstijl, waarmee hij dagboekgewijs zijn wedervaren met de lokaaltjes in West-Afrika vertelt. Uiteraard laat hij daarbij alle politieke correctheid varen maar omdat hij zichzelf en het Westen ook niet spaart, levert dit een onbezoedelde kijk op Afrika op. Een voorproefje uit ‘Stinknegers’ in de overheerlijke en typische ‘Jip en Janneke-stijl’ van Raoul De Jong: “Want zo dacht ik ook over Afrika, voor ik er was. Als een heel armoedig, doch o zo zuiver, afgesloten continent. En zo is het niet. Het is noch armoedig, noch afgesloten, noch zuiver. Het zijn gewoon mensen, net als hier. Even egoïstischen materialistisch, ze hebben alleen minder. Ze hebben alleen minder, en dat wordt dan armoede genoemd, maar het is geen armoede als je er bent, als je erin leeft. Dan is het gewoon anders, meer niet.” [...] […] How bananas can you go? Kevin ‘The Banana Man’ Allen vindt dat je daar behoorlijk ver in mag gaan, tenminste als het voor de goede zaak is. Kevin is een Engelander [no comment] die op televisie een documentaire over AIDS-wezen in Zululand, Zuid-Afrika, zag en als de wiedeweerga zijn spaarvarkentje in stukken sloeg om de zuurverdiende centjes naar de Zuluutjes te katapulteren. Ter plaatse kocht hij bij lokaaltjes [geweldige term, gestolen van Raoul De Jongh, maar daarover straks meer] emmers vol fruit om uit te delen aan de zwarte weesjes. Zo kreeg hij als de wederwiega [is een wiedeweerga met terugwerkende kracht] de bijnaam ‘Banana Man’. Nu vind ik persoonlijk dat mijnheer Banaan eerder iets weg heeft van Sam Goris dan van een bananenman, maar daar is op zich niets op tegen. Toch blijft het voor mij een verhaaltje met een happy end waar een Febreze-geurtje aan hangt: eens thuis nam hij er een tweede job bij om opnieuw geld te verzamelen om zoveel mogelijk kinderen te helpen. Vervolgens startte hij een charity project om structurele hulp ter plaatse te bieden. Is dat erg? Dat valt te bezien. Ik hoorde voor het eerst van dit Kuifje in Zululand via Bert Verdonck en zijn vrouw, Tonia Opdebeeck. Zij besloten Kevin een beetje met zijn fruitcocktail te helpen. Op 8 en 9 augustus ll. namen ze  deel aan de Dodentocht om geld in te zamelen. Ze haalden zich niet alleen de finish, maar ook een heleboel blaren op de hals, maar dat stoorde het koppel geenszins. [Bert zit overigens nooit om een leuk idee verlegen, getuige hiervan Berts’ deelname aan de Verbal Jam 5.] Bert en Tonia verzamelden zomaar eventjes 4000 euro het voorbije weekend en als je weet dat Kevin slechts 0,07 € nodig heeft om een kind voor 1 dag te voeden, dan kan hij daar in de nabije toekomst al heel wat hongerige maagjes mee voeden. Om het fruit te ontvangen, is het kindje verplicht op school aanwezig te zijn, dus dat geeft twee tseetseevliegen in één klap. En een kind dat schoolloopt, leert over AIDS en loopt hopelijk minder kans op besmetting door volwassenen met AIDS. [Dat is een derde klap, een malariemug in dit geval.] Ik heb gestort voor de hele [fruit-]handel, maar ik sta altijd wat sceptisch tegenover deze initiatieven. Niet alleen heb ik thuis al enkele zwartjes te voeden [knipoog], ik vraag me altijd af of het geld goed terechtkomt en of het überhaupt terechtkomt waar het zou moeten terechtkomen, zeker als de financiële steun bij middel van de digitale snelweg gaat. Daarom hou ik zo van het werkje ‘Stinknegers‘ van Raoul De Jong. ‘Wraoul’ zoals de Amerikanen hem plegen te noemen, is een Nederlandse halfcast met mogelijks een Surinaamse vader, die op twintigjarige leeftijd naar Afrika trekt om uit te zoeken of ontwikkelingswerk naar Europees kolonialisme ruikt of eerder iets weg heeft van dweilen met de kraan open. De Jong heeft een licht neurotische maar grappige schrijfstijl, waarmee hij dagboekgewijs zijn wedervaren met de lokaaltjes in West-Afrika vertelt. Uiteraard laat hij daarbij alle politieke correctheid varen maar omdat hij zichzelf en het Westen ook niet spaart, levert dit een onbezoedelde kijk op Afrika op. Een voorproefje uit ‘Stinknegers’ in de overheerlijke en typische ‘Jip en Janneke-stijl’ van Raoul De Jong: “Want zo dacht ik ook over Afrika, voor ik er was. Als een heel armoedig, doch o zo zuiver, afgesloten continent. En zo is het niet. Het is noch armoedig, noch afgesloten, noch zuiver. Het zijn gewoon mensen, net als hier. Even egoïstischen materialistisch, ze hebben alleen minder. Ze hebben alleen minder, en dat wordt dan armoede genoemd, maar het is geen armoede als je er bent, als je erin leeft. Dan is het gewoon anders, meer niet.” […]

]]> Comment on over taboes, onwetendheid en andere ongeregeldheden by online boekhandel over Afrika | snowBLOGe http://www.dienstenthuis.be/blog/?p=178#comment-4536 Fri, 11 Apr 2008 17:11:00 +0000 http://www.dienstenthuis.be/blog/?p=178#comment-4536 [...] Black Label is een online boekhandel gespecialiseerd in boeken uit of over Afrika (literatuur, kinderboeken, kookboeken, boeken over Afrikaanse landen, over Afrikaanse kunst, architectuur, religie, muziek, dans, theater, geschiedenis, antropologie, …) Het gaat om boeken die u zelden in de boekhandel vindt, zeker de Engels- of Franstalige boeken. Met de verspreiding van het betere Afrikaanse boek wil Black Label bijdragen aan het bijstellen van de stereotiepe beeldvorming over Afrika. Black Label bestaat bij de gratie van Gilbert Braspenning. Ik ben hem daar dankbaar voor omdat ik lang zelf de droom koesterde om deze leemte op te vullen. Het hoef niet meer. Gilbert deed het voor ons. Bij een recente diefstal in zijn woning verloor Gilbert echter zijn computer en toebehoren. Hij beschikt sindsdien ook niet meer over het gigantische adressenbestand, dat hij door de jaren heen had opgebouwd. Daarom help ik hem een handje. Men verspreidde dit nieuws als een lopend vuurtje en vergeet vooral niet je adres naar Gilbert te mailen. De voorjaarsbrochure is ondertussen uit en die vind je ook op de website. [...] […] Black Label is een online boekhandel gespecialiseerd in boeken uit of over Afrika (literatuur, kinderboeken, kookboeken, boeken over Afrikaanse landen, over Afrikaanse kunst, architectuur, religie, muziek, dans, theater, geschiedenis, antropologie, …) Het gaat om boeken die u zelden in de boekhandel vindt, zeker de Engels- of Franstalige boeken. Met de verspreiding van het betere Afrikaanse boek wil Black Label bijdragen aan het bijstellen van de stereotiepe beeldvorming over Afrika. Black Label bestaat bij de gratie van Gilbert Braspenning. Ik ben hem daar dankbaar voor omdat ik lang zelf de droom koesterde om deze leemte op te vullen. Het hoef niet meer. Gilbert deed het voor ons. Bij een recente diefstal in zijn woning verloor Gilbert echter zijn computer en toebehoren. Hij beschikt sindsdien ook niet meer over het gigantische adressenbestand, dat hij door de jaren heen had opgebouwd. Daarom help ik hem een handje. Men verspreidde dit nieuws als een lopend vuurtje en vergeet vooral niet je adres naar Gilbert te mailen. De voorjaarsbrochure is ondertussen uit en die vind je ook op de website. […]

]]> Comment on Reacties op het boek by Mieke Lange http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=14#comment-4346 Sun, 23 Mar 2008 21:54:25 +0000 http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=14#comment-4346 Ik heb uw boek “Wie omhoogkijkt, ziet geen grenzen” in één ruk uitgelezen en was erg gefascineerd door de moed, het doorzettingsvermogen van die mensen. Ik heb uw boek “Wie omhoogkijkt, ziet geen grenzen” in één ruk uitgelezen en was erg gefascineerd door de moed, het doorzettingsvermogen van die mensen.

]]> Comment on Reacties op het boek by Jos Roovers http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=14#comment-4345 Sun, 23 Mar 2008 21:53:19 +0000 http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=14#comment-4345 Ik ben rond 9 uur je boek beginnen lezen, en ja, de nacht was te kort. In één ruk uitgelezen dus. Proficiat, fijn boek over hoop, geloof en liefde, en die zijn zeldzaam. En de mensen in het boek beseffen vaak zelf niet hoe hun strijd anderen kan helpen bij die barre overtochten en schipbreuken in het leven. En jij hebt ze een stem gegeven en in beeld gebracht. Mooi zo. Ik ben rond 9 uur je boek beginnen lezen, en ja, de nacht was te kort. In één ruk uitgelezen dus.
Proficiat, fijn boek over hoop, geloof en liefde, en die zijn zeldzaam. En de mensen in het boek beseffen vaak zelf niet hoe hun strijd anderen kan helpen bij die barre overtochten en schipbreuken in het leven. En jij hebt ze een stem gegeven en in beeld gebracht. Mooi zo.

]]> Comment on over taboes, onwetendheid en andere ongeregeldheden by flip http://www.dienstenthuis.be/blog/?p=178#comment-3551 Sun, 09 Dec 2007 13:58:33 +0000 http://www.dienstenthuis.be/blog/?p=178#comment-3551 Het probleem, maar tegelijk ook het boeiende, met stereotiepen is dat ze doorgaans een element van waarheid bevatten, beste Erika. Maar dat element wordt overbelicht en overtrokken. Zijn alle Walen lui en alle Vlamingen racistisch? Natuurlijk niet. Er is in Franstalig België heel wat creativiteit. Kijk maar naar de films van de gebroeders Dardenne bijvoorbeeld of de uitvindingen van farmareus Glaxo in Rixensart, allebei het gevolg van veel inspiratie maar nog meer van intensieve transpiratie. Maar de totale werkgelegenheidsgraad in Wallonië ligt wel dramatisch laag, en dat schept het foute beeld van een heel gewest dat in de hangmat ligt. En nogal wat Vlamingen staan open voor andere culturen: jouw blog is daar een mooi bewijs van. Maar een racistische partij scoort in Vlaanderen al meer dan vijftien jaar een van de hoogste percentages in Europa. Vandaar het, opnieuw stereoriepe en dus eenzijdige, beeld van de racistische Vlaming. Zo'n stereotiep komt dus niet zomaar uit de lucht gevallen. Er is meestal wel iets van aan, en een stereotiep kan zelfs nuttig zijn om je te oriënteren in vreemd gebied. Op voorwaarde natuurlijk dat je de Wahrheit kunt onderscheiden van de Dichtung. Zijn alle Afrikanen leniger dan blanken? Allicht niet, ik ken zelfs enkele zwarte stijve harken. Maar, geef toe, de meesten kunnen toch vlotter schudden met lijf en leden dan de gemiddelde Europeaan, het gevolg waarschijnlijk van het als baby voortdurend op rug en achterste van moeder of grote zus te zijn geheupwiegt. En hoe zit het dan eigelijk met die zwarte penissen? Wel, dat is geen stereotiep, denk (vrees?) ik, het is zelfs wetenschappelijk onderzocht. Als ik me goed herinner hebben de Japanners gemiddeld de kleinste en, jawel, de zwarte Afrikanen de grootste. Het gaat over gemiddelden natuurlijk, wat dus uitzonderingen niet belet. Het stereotiep lijkt me er nu net in te bestaan dat men uit dat gegeven allerlei gevolgen gaat afleiden, over kwantiteit en kwaliteit van de seks bijvoorbeeld. Maar is dat laatste juist niet heel individueel bepaald en voor iedereen anders, zodat je het er dus niet in algemene en zeker geen stereotiepe termen kunt over hebben? Het probleem, maar tegelijk ook het boeiende, met stereotiepen is dat ze doorgaans een element van waarheid bevatten, beste Erika. Maar dat element wordt overbelicht en overtrokken. Zijn alle Walen lui en alle Vlamingen racistisch? Natuurlijk niet. Er is in Franstalig België heel wat creativiteit. Kijk maar naar de films van de gebroeders Dardenne bijvoorbeeld of de uitvindingen van farmareus Glaxo in Rixensart, allebei het gevolg van veel inspiratie maar nog meer van intensieve transpiratie. Maar de totale werkgelegenheidsgraad in Wallonië ligt wel dramatisch laag, en dat schept het foute beeld van een heel gewest dat in de hangmat ligt. En nogal wat Vlamingen staan open voor andere culturen: jouw blog is daar een mooi bewijs van. Maar een racistische partij scoort in Vlaanderen al meer dan vijftien jaar een van de hoogste percentages in Europa. Vandaar het, opnieuw stereoriepe en dus eenzijdige, beeld van de racistische Vlaming.
Zo’n stereotiep komt dus niet zomaar uit de lucht gevallen. Er is meestal wel iets van aan, en een stereotiep kan zelfs nuttig zijn om je te oriënteren in vreemd gebied. Op voorwaarde natuurlijk dat je de Wahrheit kunt onderscheiden van de Dichtung.
Zijn alle Afrikanen leniger dan blanken? Allicht niet, ik ken zelfs enkele zwarte stijve harken. Maar, geef toe, de meesten kunnen toch vlotter schudden met lijf en leden dan de gemiddelde Europeaan, het gevolg waarschijnlijk van het als baby voortdurend op rug en achterste van moeder of grote zus te zijn geheupwiegt.
En hoe zit het dan eigelijk met die zwarte penissen? Wel, dat is geen stereotiep, denk (vrees?) ik, het is zelfs wetenschappelijk onderzocht. Als ik me goed herinner hebben de Japanners gemiddeld de kleinste en, jawel, de zwarte Afrikanen de grootste. Het gaat over gemiddelden natuurlijk, wat dus uitzonderingen niet belet. Het stereotiep lijkt me er nu net in te bestaan dat men uit dat gegeven allerlei gevolgen gaat afleiden, over kwantiteit en kwaliteit van de seks bijvoorbeeld. Maar is dat laatste juist niet heel individueel bepaald en voor iedereen anders, zodat je het er dus niet in algemene en zeker geen stereotiepe termen kunt over hebben?

]]> Comment on Reacties op het boek by Destoop Luc - Desmidt Nathalie http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=14#comment-2907 Wed, 26 Sep 2007 06:37:47 +0000 http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=14#comment-2907 We hebben ondertussen uw boek gelezen en ervan genoten. Het geeft ons moed in moeilijke perioden en wie heeft die soms niet ? Als je omhoog kijkt zijn er inderdaad geen grenzen. We hebben ondertussen uw boek gelezen en ervan genoten. Het geeft ons moed in moeilijke perioden en wie heeft die soms niet ? Als je omhoog kijkt zijn er inderdaad geen grenzen.

]]> Comment on over taboes, onwetendheid en andere ongeregeldheden by Hilde Bijnens http://www.dienstenthuis.be/blog/?p=178#comment-2714 Thu, 13 Sep 2007 13:00:13 +0000 http://www.dienstenthuis.be/blog/?p=178#comment-2714 Dag Eer, lang geleden... Ik lees regelmatig je blog en vind het heel interessant wat je allemaal doet. Nog veel geluk met de kinderen en je man. Begin maar snel aan een nieuw boek ... Hou u goed en keep up the good work!! Van een "oude" fan. Dag Eer,

lang geleden… Ik lees regelmatig je blog en vind het heel interessant wat je allemaal doet. Nog veel geluk met de kinderen en je man. Begin maar snel aan een nieuw boek … Hou u goed en keep up the good work!!
Van een “oude” fan.

]]> Comment on Erika Claessens by Erik Vandenhoeck http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=18#comment-2177 Tue, 07 Aug 2007 15:27:16 +0000 http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=18#comment-2177 Dag Erika Breng me op de hoogte van je nieuwe projecten. Misschien kunnen we vanuit STW Antwerpen ook boeiende contacten aanbrengen m.b.t. de relatie tussen België en Afrika. Tot binnnenkort Dag Erika

Breng me op de hoogte van je nieuwe projecten. Misschien kunnen we vanuit STW Antwerpen ook boeiende contacten aanbrengen m.b.t. de relatie tussen België en Afrika.
Tot binnnenkort

]]> Comment on by Wie omhoogkijkt, ziet geen grenzen » Blog Archive » over taboes, onwetendheid en andere ongeregeldheden http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=180#comment-1960 Thu, 26 Jul 2007 13:26:03 +0000 http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=180#comment-1960 [...] [...] […] […]

]]> Comment on by Wie omhoogkijkt, ziet geen grenzen » Blog Archive » andermans leven http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=174#comment-1229 Sun, 10 Jun 2007 20:13:29 +0000 http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=174#comment-1229 [...] [...] […] […]

]]> Comment on by Wie omhoogkijkt, ziet geen grenzen » Blog Archive » andermans leven http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=173#comment-1228 Sun, 10 Jun 2007 20:03:22 +0000 http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=173#comment-1228 [...] [...] […] […]

]]> Comment on by Wie omhoogkijkt, ziet geen grenzen » Blog Archive » andermans leven http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=170#comment-1227 Sun, 10 Jun 2007 18:49:44 +0000 http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=170#comment-1227 [...] [...] […] […]

]]> Comment on Erika Claessens by snowglobe » Blog Archive » verbal jam http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=18#comment-1211 Fri, 08 Jun 2007 19:42:36 +0000 http://www.dienstenthuis.be/blog/?page_id=18#comment-1211 [...] Erika Claessens, writer of ‘Wie omhoogkijkt, ziet geen grenzen’, prose; [...] […] Erika Claessens, writer of ‘Wie omhoogkijkt, ziet geen grenzen’, prose; […]

]]> Comment on eene verwarde zaak by Herman Hermans http://www.dienstenthuis.be/blog/?p=126#comment-999 Tue, 08 May 2007 12:18:56 +0000 http://www.dienstenthuis.be/blog/?p=126#comment-999 Erika, Nog even iets waarde vols ! Hermans à Toon Hermans, Margriet Hermans (dit zijn ook woorden goochelaars) en wat Margriet betreft, haar volle lach heb ik ook en qua volume doe ik niet onder ! Mijn grootvader had trekken van Toon Hermans (hij trok erop). Iedereen wil wel eens wat schrijven. Een levensverhaal een herinnering, een gedicht, een gebed of gewoon een briefje aan zichzelf of een ander... Mijn moeder heeft me zo'n 50 dagboeken nagelaten, met teksten, foto's, gebedjes, gedichtjes, herinneringen enz. Men zegt toch : "Wie schrijft die blijft!" en dat ze gebleven is dat kan ik je wel zeggen want wij denken nog iedere dag aan haar, zowel de goede als de slechte momenten. Voor mij is schrijven gelijk aan blijven !!!! Groetjes, Herman Erika, Nog even iets waarde vols ! Hermans à Toon Hermans, Margriet Hermans (dit zijn ook woorden goochelaars) en wat Margriet betreft, haar volle lach heb ik ook en qua volume doe ik niet onder ! Mijn grootvader had trekken van Toon Hermans (hij trok erop).

Iedereen wil wel eens wat schrijven. Een levensverhaal een herinnering, een gedicht, een gebed of gewoon een briefje aan zichzelf of een ander…
Mijn moeder heeft me zo’n 50 dagboeken nagelaten, met teksten, foto’s, gebedjes, gedichtjes, herinneringen enz.
Men zegt toch : “Wie schrijft die blijft!” en dat ze gebleven is dat kan ik je wel zeggen want wij denken nog iedere dag aan haar, zowel de goede als de slechte momenten.
Voor mij is schrijven gelijk aan blijven !!!!

Groetjes, Herman

]]>